«ՊՈՐՏԱԼԱՐԻՑ ՀԵՏՈ» ՇԱՐՔԻՑ

Գարուշ Հարյանց
Հայրիկ
գլխատիր
ազգադավին
ու գլուխն էլ
լոգարանի
աթոռ
դարձրու
ԵՐԱԶԱԹԱՓ

Գրիշ Դավթյան
Լույս ու մութ,
Լույս ու մութ,
Մթնշաղ է.
Երևում,
Չի երևում գիշերը։
ՆՈՒՅՆ ԱՆՈՒՆՈՎ ԿՆՔԵՑԻՆ ՄԵԶ, ԱՇԽԱ՛ՐՀ

Նաիրա Համբարձումյան
Ծնվեցինք,
Նույն անունով կնքեցին մեզ
Աշխա՛րհ,
Մենք երկուսով
Ամռան երկվորյակները դարձանք:
Քանզի երկուսս էլ
Խորշում ենք ժամանակի
Թրատող մելանե ցրտից:
ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Էդուարդ Հարենց
Նոբելյան բանախոսություն
Երգի Հայը խելագարվեց,
որովհետև ուղեղ չուներ.
Աստված ի՛նքն էր ուղեղի տեղ։
ՀԻՆ ԵՐԿՐԻ ՊԱՏՇԳԱՄԲԻՑ

Մարիամ Կարապետյան
***
Ապրում էի արեւի մեջ` յոթերորդ հարկում,
դիմացը դաշտեր էին:
Արեւը խիտ էր ու տաք,
ու նյութը հոսում էր մաշկիս վրա:
ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Էդուարդ Հախվերդյան
Հայրենիք
Զուր էի սիրտս պաշտպանում
Դու լավագույն
Դիպուկահարն էիր
ԳՆՈՒՄ ԵՄ ԷԴՅՈՒԴԻ (Բ. Մաս)

Էդուարդ Հախվերդյան
***
Գնում եմ էտյուդի
Քարերը վարդագույն են
Ծառերը վարդագույն են
Սարը
Երկինքը
Ամպերը վարդագույն են
ՄՈՌԱՑՈՒԹՅՈՒՆ

Գրիշ Դավթյան
Չեմ հիշում,
Շատ բաներ չեմ հիշում...
Միայն հիշում եմ,
Որ շատ բաներ եմ մոռացել:
Հսկայական մոռացությունների հիշողություն:
ԳՆՈՒՄ ԵՄ ԷՏՅՈՒԴԻ (Ա. Մաս)

Էդուարդ Հախվերդյան
Գնում եմ էտյուդի
Նկարում եմ երկինք
Ծառ
Սար
Քար
Բայց նախքան նկարելը
Դառնում եմ երկինք
ԳԻՇԵ՛Ր, ՄԻ ՓՆՏՐԻՐ ԱՅՐՒՈՂ ԱՉՔԵՐՍ

Աննիկ Շահմուրադեան
Ես տուրք չեմ տալիս
Մակերեսային գեղեցկութեանը,
Մինչև իսկ եթէ մնամ չընթերցւած...
...
Ձմեռը եկել,
Չոքել է դռան ,
ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Գրիշ Դավթյան
Սիրով զինավառ
Ահա եկել եմ մասնակցելու
Այս կռվին,
Զի զինավառ եմ իմ սիրով,
Այլ ոչ սրով,
Որ ավարտին
Ժանգում է արյան ճապաղով:
ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ «ԳՐՎԱԾՔ» ԺՈՂՈՎԱԾՈՒԻՑ

Ավագ Եփրեմյան
* * *
Ըմբռնել ժամանակի հոսքը.
սեր ու ողբերգություն, ծաղիկ ու երկաթ,
մահվան մասին մտածված խոսքը,
որ տեւում է ավելի երկար,
քան կյանքն ինքը, քան Բոսխը
եւ իր դժոխքը - յուղաներկած։
ՄԵՐԿ ԽԻՂՃՍ

Աննիկ Շահմուրադեան
Անճար լռութիւն
Խորամանկ է կեանքը...
Իր մեղքերով է
Խիղճը մեր դատում,
Ու մոռանում է
Իր սխալների
Կրկնութիւնը:
ԱՆՁՐԵՒ ՆՈՅԵՄԲԵՐԻ

Սագօ Արեան
Տանջուած անձրեւ Նոյեմբերի,
Ե՞րբ պիտի սրբես վէրքի վրայ գոյացած արցունքը
և վերադարձնես ինձ դէպ իմ ճանապարհ.
Անձրեւ բարի ու ռիթմիկ, ինկող անձրեւ նման Թավալքին,
որ կը հպուի Նախնեաց հողին...
ԵՐԵՔ ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆ

Կարեն Անտաշյան
Հայրենասիրական բնույթի
ճամփորդական նոթագրումներ
Օր I
Ուստեն փող էր տվել, որ իրեն տանեն
տատի պատմած էրգիրը,
ԱՄԲՈՂՋԱՑՈՒՄ

Գրիշ Դավթյան
Ամբողջացում Ա
Հեռուն տատանվում է հորիզոնի գծի վրա
Գիծ է, գիծ չէ, հեռուն է, հեռուն,
Որ տատանվում է,
Ծածանվում է
Մտքիս ու ցանկությանս առագաստով:
ՔԵԶԱՆԻՑ ՀԵՏՈ

Մելանի
***
Ո՞ւր ես արեգակ,
Որ սիրտս բանամ,
Շողերիդ գրկում
Հալվեն հույզերը երազանքներիս.
ԱՆՈՒՇԻԿԻ ՊԱՏԵՐԱԶՄԸ

Կարեն Անտաշյան
(Տատիս հեքիաթների չափ հին
Անուշիկի պատերազմը)
-1-
Շունչս կտրվում է... միակության մտքից...
-2-
Մի պատահական մայրաքաղաքի
պատահական հեղափոխության ֆոնին,
ՍԱՂՄՈՍՆԵՐԻ ԵՐԿՆՔԻ ՏԱԿ

Նաիրա Համբարձումյան
***
ՆԱՎԱՀԱՆԳԻ՛ՍՏ,
ՔԱՂԱ՛Ք իմ,
Գիշերային լույսերով վերածնված,
Կեղտոտ ուրվագծիդ մեկնած ափի մեջ,
ՏԵՍԵԼ ԵՄ...

Սոնա Սերոբյան
***
Տեսել եմ, թե ինչպես հաճախ գույն է փոխում աշխարհը,
Դառնում կեղտոտ ու գարշելի՝
Ինչպես գետինը հորդառատ անձրևից հետո.
Տեսել եմ, թե ինչպես փոխվում են մարդիկ,
Դառնում կեղծավոր ու անտանելի՝
Ինչպես ծաղրածուն բեմի վրա երկար մնալիս...
Մ Ե Խ

Գրիշ Դավթյան
Սա այն կարծրացած ճիչն է մարդու,
Որ կաթեց հողին,
Եվ մետաղացավ դարերով քարթու
Ընդերքում հողի,
Կացավ պեղողին,
Որ եկավ դարիս հսկա գիտությամբ,
Փորեց շերտերը մայր հողագնդի,
«ԱՄԵՐԻԿԵԱՆ ԵՐԱԶ»

Սագօ Արեան
Այս ալ Մահմուտ Տարուիշին
Ամերիկեան երազը պիտ աւարտի,
Կնքուած, կնքեալ մեռնող երազ,
Իրական չդարձած բոլոր երազներուն պէս.
ՄԵՏԱՄՈՐՖՈԶՆԵՐ

Նաիրա Համբարձումյան
«Մի զարմանա. մասնագիտությունս
մետամորֆոզներն են»
Ի. Բրոդսկի
Դու խոսում ես ջո՜ւր,
Եվ գաղտնիությո՞ւն,
ԱՀԱԿՈՒ ՁԱՅՆԵՐ

Սագօ Արեան
Ռէալ փոլիթիք հրամցնողներուն
Ձայներ կուգան ականջիս, բացարձակ լռութեան մէջ։
Ահարկու ձայներ,
Լուսանկարներէն, թերթի սիւնակներէն,
ձայնասփիւռէն եւ հեռատեսիլին պաստառներէն...
ՀԱՄԱԳՈՅՈՒԹՅՈՒՆ

Գրիշ Դավթյան
Լինել ու զգալ...
Դա մի երգ է սերտ,
Որ արբունքիդ հետ հառնում է քո մեջ
Ու սրտիդ խորքում բորբանում անշեջ.
Որ հեքիաթներ է սնում հոգեթով.
Որ փայում է քեզ կույսի ժպիտով,
ԳԵՂԵՑԻԿ ԲԱՌԵՐԻՑ ԱՅՆ ԿՈՂՄ

Աշոտ Գաբրիելյան
***
Գնացիր գեղեցիկ բառերից այն կողմ,
Ու մերկացած բառերդ քեզ հետ տարար,
Որ քեզ արտասվելու ժամանակ լինի...
ՄԵՆԱԿՅԱՑՆ ՈՒ ՑԱՎԸ

Ազատ Մաթյան
Օդանավային աղետի բոլոր զոհերի
և նրանց հետ ողջակիզված եղբորս՝
Մասիսի պայծառ հիշատակին
Հեռու աշխարհի շփոթից հախուռն,
Հեռու նրա ճոխ խրախճանքներից,
Փախած հոգեմաշ խոհերից տխուր,
Որ այնքան շատ էր բաժին հասել ինձ,
ՈՍԿԵՇԱՊԻԿ

Կարեն Մարդանյան (Գարմար)
Մեր ճանապարհը անհայտությունն էր`
Արկածախնդիր բախտն էր քմահաճ,
Նորից հին երգն էր, կրկնվող նույնը`
Մեր ճանապարհը կոչվում էր նահանջ:
ՈՐՊԵՍԶԻ ՀԱՄԲՈՒՐԵՄ

Գրիշ Դավթյան
Վարդերը բուրում են
Զգացումներիս զովն է
Որ դիպչում է ինձ
Բուրում է:
ԻՄ ՓԱՐՎԵԼՈՒ ԲԱՆԱՁԵՎԸ

Գառնիկ Արունց Սարգսյան
Կենսագումար
Ամենավերևը ցածր է ավելի,
քան ոտնաթաթերիդ ազնվությունը...
ԱՄՈՒՐ ԿԸ ՍԵՂՄԵՄ ՁԵՌՔԸ...

Սագո Արեան
Կրակը դժվարին, երբ կը վառես գլանիկը
Անզօրութեան պահերուն
Տիեզերքի խենթ, հզօր ալիքներուն դիմաց
Եւ քաղաքին դիմաց,
Որ պատուած է դեղին մշուշով,
ԻՆՁՆԻՑ ՄԻՆՉԵՎ ԹՈՒՂԹ ՄԻ ՄԵԾ ՃԱՄՓԱ Է

Նանոր Պետրոսյան
***
Ոնց են դեմքերը մոռացվում
Նախկինում ամենօրյա տեսարանները օտարանում
Ծանոթ անունները փոշիով պատվում
Մի պուճուր կարոտին կարոտ մնացած մարդիկ
Մեր գլխում միայն ախ են անում
ԲԱՅՑ ԻՆՉՈ՞Ւ ՉԱՍԵՄ

Գառնիկ Արունց Սարգսյան
Մարգարեությունդ կռահեցի
Պարույր Սևակին
Նույն քո կռահած
Բիճերը դարի պոռոտաբերան
Հիմա անվանդ անուն են դնում...
ԻՍԿ ԳԻՏԵ՞Ս ՈՎ ԵՄ

Գառնիկ Արունց Սարգսյան
Պապս Հեգելին լողով հաղթել է`
Կտրել անցնելով մեր Վանա ծովը...
Դեկարտից, Կանտից բարձր է երգել,
Ու Բեթհովենին ստիպել է խոսել...
Արիստոտելից պարտք է վերցրել
Երկու զույգ գուլպա,
Տեղը ծիրանի շիվեր է տվել...
Ս Ր Տ Ա Տ Ա Պ

Գրիշ Դավթյան
Մաքրված Էջ
Անցյալներ կան, որ
Չեն վերադառնում
Նույնիսկ հուշերում...
Դու էլ երևի դրանցից մեկն ես։
ԵՐԳԻ ՃԱՄՓԻՆ

Լեվոն Բլբլույան
Քառյակներ
Տե'ր, քո կանչով ե'ս էլ եկա երգելու,
Իմ կարոտի, ցավի դաշտը հերկելու,
Չարության հետ սուտն ու բիրտը հերքելու
Եվ իմ չափով սերն աշխարհում փրկելու:
ԱՌԱՋԻՆ ԱՍՏԻՃԱՆԻ ՆՎԻՐՈՒՄ

Գառնիկ Արունց Սարգսյան
Մի թող խեղճանամ
Ես իմ բոլոր-բոլոր ապրումները շիտակել եմ
և քո առաջ պարզ եմ ինչպես որ կամ:
ԲԱՆԿՈԼՆԵՐ (Ե)*

Հրանտ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ
***
Ձգվում են նավթամուղները բիքֆորդյան քուղի գալարումով-
թվակիր աշխարհների,
քաղց ու իշխանության կայսրությունների միջով։-
Մեծ հրդեհները բռնկվում են կարճ միացումից երազանքների,
որ արևհարվում են մայրուղիներին խելակորույս։-
ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Թադևոս Տոնոյան
Փշրանքներ
Տեր իմ, ես չեմ մասնակցել սրանց գինի ու հացին,
Թեև իրենց սեղանից ինձ փշրանքներ են նետել,
Իմ մեղքն այն է, որ ոչինչ չավելացրի եղածին,
Ու չթողի քո որդուն ողնացողունն իմ էտեր։
ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Կարեն Մարդանյան (Գարմար)
Վայրի անտառ-21*
Չխոնարհվե՛ս ու չնկճվե՛ս,
Ոչ մի անգամ մարդկանց առաջ,
Քեզ չեն ների եթե ընկնես,
Եթե ընկնես, վեր կաց նորի՛ց,
ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ «ԴԵԺԱՎՅՈՒ» ՇԱՐՔԻՑ

Աշոտ Գաբրիելյան
***
Ամեն օր իմ կողոսկրից
Նույն աղջիկն է պոկվում,
Որպեսզի չզգա
Իմ դավաճանության սարսուռը...
ՆՈՒՅՆ ԱՆՈՒՆՈՎ ԿՆՔԵՑԻՆ ՄԵԶ, ԱՇԽԱ՛ՐՀ

Նաիրա Համբարձումյան
Արարումը մեռավ ինչ-որ տեղ,
Երբ մարդը,
Նույն փարիսեցին,
Սկսեց թափառել
Քաղաքիս վերջույթներում
Եվ ապա կամա՜ց,
ԲԱՆԿՈԼՆԵՐ (Դ)*

Հրանտ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ
***
Օրը կարմրատակած կծկվում է ջարդված խաչքարի
բեկորների միջև- ծանր հևալով, բերանը բաց։-
Ուրացման պատանքները հերմետիկ ծածկում են
նստավայրերը հուշ ու ազատության։-
ԹԱՔՆՎԱԾ ՀԱՐԹՈՒԹՅՈՒՆ

Հեղինե Ա' Դանիել
Ընդամենը երեք տառ
Կյանքը շրջագիծ է` բաղկացած բազմաթիվ կետերից, իսկ մենք այդ կետերի բազմության ընդամենը մեկ թաց հետքն ենք...
ԵՐԿՈՒ ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆ

Գրիշ Դավթյան
Անցավոր
Կյանքը սորուն մի ստվեր է,
Մշուշ է ու շամանդաղ,
Որ սահում է,
Որ անցնում է,
Որ փարատվում է խաղաղ
ԵՐԿՈՒ ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆ

Հրանտ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ
Շարական Հայաստան
Աստված շրջել է փոքրասիական
բարձրավանդակում գեղանկարյալ,
գմայլվել նրա շունչ ու կերտվածքով-
գրել՝ Նաիրի, ապա՝ Հայաստան։-
ՈՏՔԴ ԿԱՄԱՑ ԴԻՐ

Նանոր Պետրոսյան
սարի ետեւում երկինքն է մենակ
ու էդտեղ ես էլ կամ ազատ
ու կա հողը փափուկ սփռված
սսս....
ԽԱՌՆ ՔԵՐԹՈՒԱԾ

Սագօ Արեան
Հոգիս թեթև թռչուն է կապոյտ,
Որ չունի վերացական իմաստ,
Ոչ ալ կը սպասէ վերագրումներու.
Կը մտնէ ամէն տեղ,
Ամէն պատշգամբ ու ամէն դուռ...
ԲԱՆԿՈԼՆԵՐ (Գ)*

Հրանտ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ
***
Մի ուրվական է շրջում անդադրում
մայրցամաքների խաղաղության, տենդի և խոկմունքի միջով-
աներեր ընթացքով չինգիզխանյան.-
և ուրվականը մարդաշխարհին արար,
ֆլորաներին ու ֆաունաներին սրսկում է փութով
ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Գրիշ Դավթյան
Ջինջ
Այս ինչքա՜ն ջինջ ես,
Որպես չգործած մեղքի արտասուք,
Աչքիցս կաթող մի երազ գուցե,
Որ անհետել է վաղ այգաբացին
Շքեղ, պերճաշուք
Հայացքը թողել տենչող նայվածքիս...
ԲԱՆԿՈԼՆԵՐ (Բ)*

Հրանտ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ
***
Արևածաղկի դաշտում անծիր
մատակ գոմեշն ավանդույթ է ծամում
և խմբերգերը արմատների։-
ԾԻԱԾԱՆ

Հասմիկ Սարիբեկյան
***
Իմ հորինած երկինքներում
Ամպն արձակեց հուսո զրնգուն մի ճիչ,
Եվ օդը լաց եղավ երջանկությունից...
ԳԱՐՆԱՆԱՅԻՆ ՄԵՂԵԴԻՆԵՐ

Գրիշ Դավթյան
Գարուն ու ծիծեռնակներ
Գարուններ կան,
որ իրենց ծիծեռնակներն ունեն,
որ եղանակավորում են
տարին, ժամանակր,
որ կյանքն է։
ԲԱՆԿՈԼՆԵՐ (Ա)

Հրանտ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ
***
Տաք կանչերի պարը սառցի վրա։-
Դարձիր անպայման թևերով ու խղճով։-
Ծերուկ բարությունը գայթում է փողոցում՝
սլացող մեքենաների առաջ։
Դ ՈՒ Ր Ս

Մարուշ Գազանճյան - Երամյան
Դուրս ելայ տունէս
եւ ալ երբեք երբեք
չվերադարձայ
եւ մինակ էի
ԵՎ ԱՅՍ ԱՄԵՆԸ ԻՀԱՐԿԵ ԱՌԱՆՑ ՔԵԶՆԻՑ ՀԱՐՑՆԵԼՈՒ

Գառնիկ Արունց Սարգսյան
Լեզուս ինչո՞վ կտրեմ
Այնպես ես նայում քո խեթ հայացքով,
Կարծես սաստում ես, որ էլ չխոսեմ:
Կարելի՞ է խոսել, ասա՛,
Չե՜մ համբերում...
ԿԱԶԱ ԵԼԻ՛Ր ՄԱՀԵՆ...

Սագո Արեան
Կը մտնեմ աշխարհը հին Արեւելքի,
Անցած լուսանկարներ եւ թուղթեր հաւաքելու.
Ճամբեզրին արմաւի ծառեր կը խօսին
Հին լեգուով մը, ինծի անծանօթ ու շռայլ.
Երագներս կը փակեմ պատուհանիս տակ
Ու պատուհանս քիչ մը վեր հանելու պէս կը նայիմ հեռուն.
ՈՐ ԻՆՁ ՀԱՍԿԱՆԱՍ...

Գառնիկ Արունց Սարգսյան
Բայց սովորեցի
Ես մի քիչ դժվար եմ շնչում`
Կողերս ջարդված են,
Թոքերս ավելի հաճախ
Հևում են կարծես,
Այլ ոչ թե շնչում...
ՇՈՇԱՓՈՒՄ ԵՄ ԼՌՈՒԹՅՈՒՆԴ

Գառնիկ Արունց Սարգսյան
Մեջբերում «Գրքի» Շապիկից
Ես ծնվածս օրվանից Գառնիկ Սարգսյանն եմ:
Վկան` տողերս ու Դուք:
Ես բանարար եմ կամ բանարարող,
Բայց բանարարությամբ դեռ չեմ կարողանում հացս վաստակել:
ՈՒ ԴԱ ՆՄԱՆ Է...

Նանոր Պետրոսյան
***
ու դա նման է առավոտը շուտ հայտնաբերված
ձյանը ծածկած
անկողնու մեջ աչքերդ կկոցած
կիսամութ, կապույտ առավոտյան մայրիկի ձայնից քնից արթնանալու
հաճույքին
ՍԵՐԸ ՉԻ ԼԻՆՈՒՄ ՄԻԱԿՈՂՄԱՆԻ

Տիգրան Մարտիրոսյան
***
Սերը չի լինում միակողմանի,
Քանզի այդ դեպքում փուչ է ու թերի:
Սերը չի լինում միաթևանի,
Քանզի այն պիտի բերկրանքից պարի:
ՀԱՎԵՐԺՈՒԹՅՈՒՆ...

Սիրանույշ Օհանյան
* * *
Խորախոր հիմքեր՝ փորված ձեռքերով,
Եղունգների տակ՝ արնախառն հող,
Գլխիվայր շրջված երկինքներ ու սով.
Խորախոր հիմքեր՝ անդունդներ կանչող։
ԲՈԼՈՐ ՀԱՎԱՔՆԵՐԻ ՍԻՐԱԾ ՀՅՈՒՐՆ ԵՄ

Նանոր Պետրոսյան
ազատություն գոռալով
մենակություն որսալով
խցանները ատամներով հանելով
կապվում ենք իրար հետ կոմպյուտերներով
Ձ Յ ՈՒ Ն...

Համիկ Սարիբեկյան
* * *
Ձյուն է՝
Շշուկով հոսող բանաստեղծություն,
Թախծություն ճերմակ,
ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Հրանտ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ
ՊԱՏԵՐԱԶՄԱԺԱՄԻՆ
Ի՞նչ բաղադրություն ու կերպ է առնում սերը-
հավքն այդ բազմաթեւ, ուրուն շնորհագեղ,
ուղի գտնո՞ւմ է մարմնի անկաշկանդ երջանկությունը,
երբ պատերազմ է, պատերազմաժամ`
իբրեւ ներկայի լիազոր-պատվիրակ օրինամեծ...
ԽԵՆԹԱՑՆԵՄ ԲԱՌԵՐԸ...

Մարուշ Գազանճեան- Երամեան
* * *
Խենթացնեմ բառերը
նետեմ էջի անկողնին
փնտռեմ ծայրամասերը անոնց
լոյսին հանեմ հեռու թաքուն կետերը
եւ համբուրեմ եւ համբուրեմ համբուրեմ
ԵՐԵՔ ՔԵՐԹՈՒԱԾ

Մարուշ Գազանճեան- Երամեան
Երախտագիտութիւն
հիմա որ հեռու ես
մեծ գաղթի մը լռութեան մէջ պարուրուած
կը ծաղկին ձնծաղիկները յուշերուն
ՄԵՆՔ ՀԱՄԱՌ ԵՆՔ ՇԱՏ...

Կոլյա Տեր Հովհաննիսյան
Աղետն այս անգամ աշխարհը ցնցեց...
Եվ այդ ցնցումից՝ թե Հայաստանում փլվեցին տներ,
Թե հնադարյան ժողովուրդը մեր
Մի անգամ ևս իր դժխեմ բախտին
Նետեց պայքարի մարտահրավեր,
Մ Ե Ն Ք ...

Մուշեղ Յուզբաշյան
Մենախոսություն
Լինել... չլինել...
Լինել առանց քեզ...
Չլինել քեզ հետ...
Չլինել հոգուդ կայծակների մեջ,
Չլինել ինձ հետ...
ԾԻԱԾԱՆԻ ՏԱԿ

Գրիշ Դավթյան
Այս գույները, որ թափել ես իմ սրտում,
Գունավորել են կյանքիս հեքիաթը,
Իմ կենսավեպի
Այս ամենալավ ծավալում...
ԵՐԿԻՆՔԸ ԹՈՂ ՊԱՏՄԻ

Հեղինե Ա՛Դանիել
Դատարկություն... Ճիչ անէության... Կանչ սեփական հոգու փրկության...
Դատարկություն է, երբ նա լքում կամ ուղղակի հեռանում է, բայց ոչ նրա հեռանալու համար ես դատարկվում, այլ քո զղջման ու ափսոսանքի գլուխ բարձրացնելուն պես: Այն դողից, որ կորցնում ես քեզնից մի կտոր, մի փոքրիկ հյուլե, որ ծնվել ու սնվում էր նրա ժպիտից:
ՁՈՆ ԱՐԵԳԱԿԻՆ

Էսթեր Դավիթյան
Ի՞նչ եմ երազում
Մեկ, երեք, հինգ, յոթ և ապա ինն գրեցի թղթին,
բայց ոչ հենց այնպես, ինքնանպատակ կամ հանուն խաղի։
Մեկր գրեցի ի նշանաբան Արարչին մեր Տեր,
երեքը՝ կյանքի իարհուրդր խորին հույս, հավատ ու սեր,
Ս Ե Ր

Մելանի
Սեր
Սերս թաքուն
բուռն թափով ցնցում է բորբ
սիրտս արնավառ.
Գրգիռ է այն արտասովոր
երակներում իմ մարմնացած,
դարձած... արյուն...
ԱՇՆԱՆԱՅԻՆ

Գրիշ Դավթյան
Ոսկե աշուն
Չսիրեցի քեզ բնավ,
Բայց երգեցի քեզ հաճախ,
Ոսկե աշուն,
ԱՆՍԱՀՄԱՆՈՒԹՅՈՒՆ

Էսթեր Դավիթյան
Անսահմանություն
Իմ ու դրացուս տները իրար մոտիկ են այնքան,
թվում է, ձեռքս եթե երկարեմ, կհասնեմ զանգին,
ցանկապատ գցել, սահման են գծել մեր միջև սակայն,
ինքր իր կողմից, ես իմ կողմից եմ նայում երկնքին։
ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՊԱՐԱԿԱՆՈՆ ԲԻԲԼԻԱ

Հրանտ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ
Նոյը եկավ, հետո` աստվածներ բազում,
խայտաթեւ հրեշտակներ թռան-եկան,
բոլորը ափ ի բերան զարմացան ու հիացան լիաթոք
եւ հագեցած սրտով մեռան Հայաստանում:
ԱՉՔԻՑ ԿԱԽՎԱԾ ԱՐՑՈՒՆՔ...

Հեղինե Ա՛ Դանիել
Բարև սիրելի'ս, արի' նստենք գիշերվա հետ:
Հիշո՞ւմ ես, առավոտյան քեզ արթնացրեց խոհանոցից սիրային ելևէջների ակորդները` Ես քթիս տակ երգում էի ու թեյ պատրաստում: Հետո Դու համբուրեցիր Քո բազկի տակ, երազում ժպտացող մեր կորյունի աչուկները և եկար ինձ գարունելու:
ՈՂՋ ԼԵՐ ՄԱՀՄՈՒՏ ՏԱՐՈՒԻՇ

Սագօ Արեան
Իջիր աստիճաններէն,
Վար ու կամաց.
Պիտի բռնես լոյսի թելէն
Ու տանիս հետդ յիշողութիւններդ.
Բարակ թել մը կը կապէ քեզ
Անցեալիդ։
ՀՈԳՈՒ ՀՆՉՅՈՒՆՆԵՐ

Ռուզան Վարդանյան
Գիշերն արթուն` թարմ հովերին մնացի,
Հովերն եկան, ինձ չտեսան, գնացին:
ՔԵԶԱՆԻՑ ՀԵՌՈՒ

Սոնա Սերոբյան
***
Երբ գիշերը տարածում է թևերն իր խավար
Եվ քամին գիշերային լուսնի թախծոտ երգի հետ
Սողոսկելով բաց փեղկից պատուհանից
Շոյում է ձեռքերս ու այտերս դալկացած,
ԺԱՄԱՆԱԿՆԵՐ ԵՆ...

Նաիրա Համբարձումյան
***
Օդի կապույտ երակները
Հիմա ինձ օգնում են
ավելի ազատ շնչել.
Հիմա,
Երբ հողաթմբին բացված մենավոր
ծաղկի նման Արևի ջերմության պակասն ունեմ
ՔԱՐՏԱՅԻՆ ՊՈԵԶԻԱ ԱՄԵՆ ՊԱՀԻ ՀԱՄԱՐ

Հրանտ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ
...
Խելահեղ ամբոխներին դյութանքով տանել
առավոտի ու վարդավառի միջով,
առաջնորդել նրանց Տիրոջ տաճարների խաղաղությամբ՝ որպես
միամիտ-նորադարձ պատանեկիկների,
Ժ Պ Ի Տ Ս

Ռուզան Վարդանյան
***
Սև ֆոնի վրա
Սևով չես գրի,
Ինչպես չեն գրվել
Խոսքերս ճերմակ
Այս ճերմակ թղթին,
Թե քեզ չեն սիրում,
Չեն գրում էլի:
ՍԻՐՈ ՇՇՈՒՆՋՆԵՐ

Լիլիթ Միրիբյան
***
Ինձ ստիպում ես նորից գրել,
Նորից բառերի քաոս-աշխարհից
Գտնել երազներ, հեքիաթներ լուսե
Ու ընծայել քեզ։
ՀԱՅՏՆՈՒԹՅՈՒՆ

Լևոն Բլբուլյան
Սերը եկավ
Եվ ահա սերը քեզ էլ այցելեց,<