شعر
|
منصوره اشرافی
***
برهنه در برابر نسیم
برهنه در برابر باد
برهنه در برابر طوفان
بر خاک خفته ام .
اندوه را از یاد برده ام
غم را
نیز
و خشم را
به طوفان
سپرده ام.
بر زمینی که غنوده ام
نقش اندامم
خاطره ای تلخ را
به جا می گذارد
از
آن که زیست،
در دایره اجبار و بیهوده گی
و هم چون قمری غریبی
قربانی سادگیش گشت
و
انسان
نامش نهادند.
***
عشق
_ برای من _
بار سنگین دلبستگی هاست
به رنج های آدمی.
مفهوم عظیم فرا رفتن از کنار
دردها.
عشق
- برای من -
غاری ست
در دل بزرگترین و ستبرترین
کوه های رنج
می خواهم
در این غار
هم چون انسانهای
دور، دور
بدوی و گنگ
پناه گیرم.
نظرات شما
sounds great... :-)
نوشته: Montra | January 9, 2010 12:26 AM