دو شعر از یاسین نمک چیان

دريا
همان درياي هميشگي
وباد
ديوانه اي كه خودش را
به پنجره مي كوبد
هيچ چيزي تغيير نكرده
تنها شعر
شكل نبودن تورا گرفته است
و زندگي
طعم تلخ بادامي
كه در دهان انداخته ام
+ + +
موج ها
ابرهاي در حركتند
و دريا
نيمي از آسمان افتاده بر خاك
اين را
تمام پرندگاني كه در دوردست ها
پر بازمي كنند
ميدانند
+ + +


نظرات شما
و دريا
نيمي از آسمان افتاده بر خاك ...
kheyli ziba bud.movafagh bashi
نوشته: elena armash | September 14, 2008 1:45 PM
سلام
شعر شما قشنگ و کوتاه و بااحساس است.ولی شعر اول شما کمی شخصی است ولی زیباست.
موفق باشید
نوشته: sayeh | October 13, 2008 10:02 PM
مثل هميشه صميمي و دوست داشتني..
شاد باشيد
نوشته: رضوان ابوترابي | November 29, 2008 12:27 PM