سه شعر از الهه فاضل نیا
|
چشم هایی برای تو
چشم های من، همیشه رو به تواند
رو به دشت های آزادی.
تو نه طوفانی، نه باد
نه گردبادی
که دایره وار
مرا به من بپیچاند.
و راهی ام می کنی
تا آهسته، آهسته
تمامت کنم.
+ + +
دوزخ خود ساخته
گودالی ست
دوزخی خود ساخته
و همه
روزی در آن می افتیم.
اما
صف طویل این آدمیان
که یکدیگر را هل می دهند
محفل بی رحمانه ای شده است،
بی نان
بی شراب
بی خدا
+ + +
او میان غریبه هاست
دلتنگی و او
میان غریبه ها پرسه می زند.
رام کن دلتنگی ات را امشب
که رازی نمانده
با حضور فاصله ها.
صلابت نگاهت را ببر
که دیگر پری ز شعله های حسرت
گور خاطراتت را بکن
ته مانده یادت را
سنگ نویس قبرت کن.
+ + +
نظرات شما
شعر او میان غریبه ها ست بسیار زیبا بود و غریب.به نظر من تمام حرفهایت را تو پنج خط اول گفتی.
نوشته: وحید امکانی | November 18, 2008 11:38 PM
تصاویرو زبان رنگ شده از آن اوست،تنها.گودالی چون دوزخی ویا دوزخ گودالی طویل بی شراب حتی.
نوشته: مینا | February 14, 2009 4:51 PM