• صفحه ی اصلی
• در باره ی ما
• داستان
• شعر
• اندیشه و نقد ادبی
• مصاحبه و گزارش
• ترجمه
• هم سفران
• آرشیو مطالب

چند شعر از رضوان ابوترابی

حالا چه فرقی می کند
گيرم باران نبارد
و ابرها هم در رويای خاکستری خود
- پرسه بزنند
... مرد پنجره را بست و گريست
يک نفر داشت تمام آسمان را
- توی چشمان اش می برد

*-*-*-*-*

خاموش چون رفتار برکه است
- در غروب
که خورشيد را به بازتاب نشسته است

- چشمان ام
گاه که آیینه دار چشمان توست

پلک مبندی – بانو

*-*-*-*-*

با هم به غروب رسيدیم
- من و خورشيد
کنار موج های بازيگوش دريا

لطفا قايق را
- به سمت ساحل بياوريد
آسمان می خواهد
- پياده شود

*-*-*-*-*

انگاره هایی سبز
می پوشاند
- عريانی عبوس درخت را
و خورشيد
روشنای مهربانش را
به باغچه می پاشد

. . .

افسوس
سيب ها که برسند
هياهوی کرم ها
باغچه را پر خواهد کرد

*-*-*-*-*

مشتی خاک ارّه
چند تکه چوب ريز
کنار قاب عکسی
- روی طاقچه

▪▪▪

بيچاره ما !
موريانه ها
زودتر از ما
به خاطرات مان راه پيدا کرده اند

*-*-*-*-*

زيباست
با دسته ای از شاخ گوزن
ضامنی نرم
و تيغی چون آیینه،
- صاف و روشن

▪▪▪

چاقو
بد نيست
ما زبان اش را نمی دانيم

*-*-*-*-*

می آیی
با چشم هایی که از آتش اند و آب
و کنار شعرم می نشینی

افسوس
دست هایم کودکی است
که هنوز
- زبان باز نکرده است

*-*-*-*-*

تا ارتفاع پرنده
- چند پرواز؟

می پرسم
و تو به آب نگاه می کنی

مشتی آب بر می دارم
و پرنده ای که در دست هایم لانه کرده است

آسمان را می نوشد

*-*-*-*-*

از رودخانه ها بيزارم
رودها پيش خورشيد
آب میی روند

و ماهی ها
جرعه جرعه مرگ می نوشند

تعجبی ندارد
از آرزوهای کوچک بيزارم
من می خواهم قایقی داشته باشم
که يک دريا
آب برايم بياورد

*-*-*-*-*

در حوالی شب پرسه می زنم
و از درز پنجره های ستارگان
قطره قطره نور می چکد

▪▪▪

نجوای چند سايه
زير سپيدار
و خيابان های خالی از سلام
- و تبسم های تلخ

شب فقط همين بود
ما به خانه برگشتيم
و ماه در کوچه
- تنها ماند

© Copyright lit-bridge.com | Designed By : [11GraphicDesign]