پونه ندائی در همایش کارآفرینی فرهنگی زنان

سی ام بهمن ماه 1386 در همایش کارآفرینی فرهنگی زنان، چندین چهره ی فرهنگی کشورمان از جمله پری صابری، رخشان بنی اعتماد، احمد مسجدجامعی، پونه ندائی، سید محمد صحفی، مرجان شیخ الاسلامی، چیستا یثربی و ملیحه سعیدی سخنرانی کردند.
پونه ندائي ، شاعر، مدير و سردبير مجله ادبي "شوكران" و مديرمسئول نشر "امرود"، مقاله اي را درباره ی چگونگي ورودش به عرصه كارآفريني در مطبوعات و چالش هايي كه در اين عرصه با آن روبرو شده است، قرائت كرد.

مطلبی از نصرت رحمانی به یاد دارم که می گفت: شعر اگر فقط به جست وجو و چسبیدن به دوران گذشته محدود بشود، معنایی جز تکرار تاریخ گذشته و اجرا و بیان حس و ادراک گذشتگان نخواهد داشت. آیا با این جمله موافقید؟
می گویند: ترس از تغییر عادت را تقویت می کند، درست است؟
چرا مردم خودشان را با هر چیزی خسته می کنند مگر با فهم و اندیشه؟
چشم انداز شعر امروز را چگونه می بینید؟

هنگام نوشتن یک داستان، شما به عنوان خالق اثر مقتدرتر هستید یا شخصیت هایی که خلق می کنید؟
برای شما نویسندگی شکلی از افشاگری است یا شکلی از پنهان سازی؟
چخوف اعتقاد داشت که بعد از نوشتن داستان، ابتدا و انتهای آن را باید حذف کرد. چون در این قسمت ها ، داستان نویس ها بیش از هر کس دیگر خطا دارند. شما موافق این نظر هستید و آیا این گونه عمل می کنید؟
پاسخ های محسن فرجی، آیلار، نیکلا در هوانسیان، رسول علی پور و آرش نصیری

اصلا خطی وجود ندارد
یاسین نمکچیان
شاید کودکی که سال ها پیش در کوچه پس کوچه های شهر کوچک شمالی به هیاهوی بچه های کوچه گوش می سپرد، فکرش را نمی کرد، یک روز، رختخواب کسالت بار را کنج کمد، لابه لای تاریکی ها پنهان کند و راه بیفتد و در عرصه ای پا بگذارد که شعر نام دارد. قرار دیدار با شمس لنگرودی شاعر، در یکی از نقطه های مرکزی شهر شکل گرفت، جایی بالاتر از ازدحام آدم ها و بوق ممتد ماشین ها و موتورها...