Թարմացվում է երկու շաբաթը մեկ՝ շաբաթ օրերը
فارسي

ԽԱՉՄԵՐՈՒԿ

Sona-ax.jpg

Սոնա Սերոբյան


Կանաչ. նարնջագույն. Կարմիր: Կանաչ...
- ճանապարհը մերն է, անցանք...
Մեքենաներն ու մարդիկ գալիս են, հասնում խաչմերուկին, երբ կարմիր է, սրտնեղված կանգ են առնում, և անհամբեր սպասում՝ կանաչ լույսին:
Կանաչ լույսը ամենացանկալին է բոլոր խաչմերուկներում. կյանքի խաչմերուկներում՝ նույնպես,

 

ՄԻՍՍ ԱԼԻՍԸ

MissAlis.jpg

Խորեն Արամունի

Ամեն հինգշաբթի միսս Ալիսը հաճախում էր վարսավիրանոց։ Թե քանի տարի ընդմիջում չէր տվել, չէր հիշում, իսկ վարսավիրի վկայությամբ՝ վեց տարվա ընթացքում միայն երկու անգամ, դա էլ անկողնային լինելու պատճառով, հեռախոսով խնդրել է, որ սպասարկությունը կատարեն տանը, ապա և ծերանոցում։

 

ԴԻՆՈԶԱՎՐԵՐԻ ՈՒ ՄԱՐԴԿԱՆՑ ՄԱՍԻՆ

Karineh-ax.jpg

Կարինե Խոդիկյան

Դուռը բացում եմ ու միանգամից հասկանում երեք շատ կարևոր բան։ Նախ, ինչո՞ւ են երկրի երեսից անհետացել դինոզավրերը, երկրորդ՝ ինչո՞ւ Սահարայում միայն ավազ է։ Ու դեռ այսքանը բավական չէ, միանգամից ու մեկընդմիշտ հասկանում եմ, որ կորած եմ, կոր-ծան-վա'ծ, որ ես չկա՛մ, իսկ իմ կանգնած տեղում ինչ-որ խրտվիլակ (երևի՝ ի՞մը) ջրից դուրս նետված ձկան պես բացուխուփ է անում աչքերը...

 

ՄԱԶԵ ԿԱՄՈՒՐՋ

mazekamourj.jpg

Կոլյա Տեր Հովհաննիսյան

Նրբանցքը հայտնի էր թրքերեն Եթիբուրուղ անունով, այսինքն՝ յոթ պտույտ: Մի ծայրը սկսվում էր հայաբնակ Բարոն-Ավագ փողոցից ու շենքերի արանքով, աստիճանաձև, յոթ անգամ պտույտ գործելուց հետո ընդհուպ միանում էր քաղաքի նշանավոր պողոտաներից մեկին: Այնքան նեղ էր, որ մի բեռնված էշ նրբանցք մտնելիս, անցորդը ստիպված էր մեջքով սեղմվել պատին...

 

ԱՍՏՂԵՐ, ՃՆՃՂՈՒԿՆԵՐ

Siranouish19.jpg

Սիրանույշ Օհանյան

Ամեն գիշեր քնելուց առաջ Կան նայում էր աստղերին։ Սովորություն էր, որը ձևավորվել էր տարիների ընթացքում և դարձել անհրաժեշտություն։ Հատկապես սիրում էր ձմռան ցուրտ, պարզկա գիշերների երկինքը։ Երբ ամպամած էր լինում, և օրերով չէր երևում արեգակը, գիշերները դառնում էին անդեմ ու անհրապույր։

 

«ՀԱՄ ԴՐԱԽՏԻ, ՀԱՄ ԴԺՈԽՔԻ ԴՈՒՌՆ ԵՍ ԴՈՒ»

Shake2.jpg

Շաքե

Հյուլե առ հյուլե, բջիջ առ բջիջ: Ցավոտ, անխուսափելի: Հասունացում, թե՞ ծերացում: Իսկ սաղմը դեռ մեջդ է: Աղջնակն ու կինը տակավին կիսատ, չապրված: Հոսում ես ետ, դեպի սկիզբը, թափառիկ պատառիկներ. բաց ճախրանք հանց ծիծեռ` կտրան ծերից: Սալաքարին կանգնած նանը, նախատատը: Մահվան առաջին այցը: Մահը՝ մի քանի կաթիլ արցունք և կարկաչուն ծիծաղ ու հռհռոց:

 

ՉԵ՞Ս ՈՒԶՈՒՄ ՄԵՈՆԵԼ , ՏԱ'Տ

Dat.jpg

Խորեն Արամունի

Խորհրդավոր երեկո էր։ Տատս մեռնում էր։ Շուրջ քսան այր ու կին տարբեր դիրքերով նստած փոքրիկ սենյակում սպասում էին։ Ոմանք նույնիսկ անհամբեր էին, կարճ տարածության վրա գնում գալիս ու տխուր հայացքով, սենյակի կենտրոնում, հատակին պառկած մահամերձ տատիս էին նայում։

 

Բ Ա Խ Տ

Bakht3.jpg

Ռոբերթ Սաֆարյան

Կինը հղի էր։ Քսան րոպեից ավել բարկ արևի տակ՝ նրանք կանգնած կառավարական աշխատողների բնակարանային շենքերի առջևից ձգվող լայն բուլվարում, որը քաղաքի կենտրոնը միացնում էր օդանավակայանին, տաքսիի էին սպասում քաղաք մեկնելու՝ հերթական բժշկական ստուգման համար։

 

ՍՏՎԵՐԱՑԱԾ ՄԱՐԴԸ

homeless1.jpg

Խորեն Արամունի

Հարյուր քսան փաունդանոց, վաթսունը բոլորած սևամորթ մի անտունի էր, անգլերենով ասում են homeless: Չգիտեմ homeless բառը ինչքան անցյալ ունի, բայց ԱՆՏՈՒՆԻ- ին մեզ, հայերիս համար, հարազատ դարձած պատմական բառ է, դարերի խորքը տանող բառ, այն նաև հայկական ժողովրդական երգի ինչ որ տեսակի անվանում է։

 

ՀԱՏՎԱԾ

Sira.jpg

Սիրանույշ Օհանյան

Անկառավարելի դիպվածների ինքնազարգացող շղթաներով կաշկանդված երկինքները սպասում են իրենց ազատագրմանը։ Ես նայում եմ ժամանակի խաբուսիկ, մերթ ծերության, մերթ նորածնի կնճիռներով պատված դեմքին և որոնում նրա հայացքը՝ ուղղված ապագայից անցյալ։ ժամանակը թռչուն է. նրա աչքերը հակադիր կողմեր են նայում, և մարդկային ուղղագնա հայացքն անզոր է բռնելու թռչնային զույգ աչքերի տարամետ հայացքները։

 

ԿԱՂԱՆԴԻ ՆՎԵՐԸ

peace.jpg

Կոլյա Տեր Հովհաննիսյան

Ձմեռ պապին մտահոգ էր: Նվերների ընտրությունը տարեցտարի դժվարանում էր: Աշխարհի տարբեր կողմերից քամիները բերում էին անհամար տրտունջներ ու դժգոհություններ: Մարդիկ շատ էին փոխվել, երեխաները` նույնպես: Նախկինում նրանք գոհանում էին տիկնիկներով, արջուկներով, փուչիկներով ու քաղցրավենիներով:

 

ՍՊԱՍՈՒՄ

spas.jpg

Խորեն Արամունի

Գրեյսը թեթև ժպիտը դեմքին անվաթոռին նստած, եկող գնացողին բարևում, ժպտում, օրհնում, շնորհակալություն հայտնում ու ձեռքը թեթև թափահարում էր։ Գրեյսն իր ծննդյան թվականը չէր հիշում, նրան թվում էր թե աշխարհի հետ ծնվել ու աշխարհի հետ գնալու է։
Ծերանոցում առանձին սենյակ էին հատկացրել Գրեյսին , ինքը չգիտեր թե քանի տարի առաջ էին իրեն բերել այդտեղ։

 

ԹԵՐԻ ԲՌՆԿՈՒՄՆԵՐ

kolia.jpg

Կոլյա Տեր Հովհաննիսյան

Պատանի հասակում հարյուր մետրը վազել էր 12.4 վայրկյանում ու դարձել շրջանային ախոյան: Հիմա որքան զոռ էր տալիս ոտքերին, չէր կարողանում հասնել առջևից թեթևասահ քայլող բարձրակրունկ կնոջը: Տղամարդը չհասցրեց տեսնել կնոջ դեմքն ու միայն զգաց նրա անուշաբույր հևքը, երբ կինը համարյա քսվելով առաջ անցավ իրենից:

 

ՄԻՍՏՐ ՕՐԼԻՆ

MOrly.jpg

Խորեն Արամունի

Քաղաքի հետ էր ծնվել Միստըր Օրլին։ Նույն տարիքն ունեին։ Միստըր Օրլին գիտեր դա։ Համաքաղաքացիները տոնել էին իրենց քաղաքի իննսուն ամյակը, բայց մոռացել էին Միստըր Օրլիին։

 

ՀՆՁՎՈՐԸ

Sasem.jpg

Սիրանույշ Օհանյան

Լեռան ընդերքում անսահմանորեն տարածվող անջրդի հողերում թափառող սերմնացանը հանկարծ կապույտ երկնքին նայելու սուր պահանջ զգաց։ Շտապով բարձրացրեց գլուխն ու զայրացած բղավեց անակնկալ ցավից.

 

ԱՅՍՊԵՍ ԷԼ Է ԼԻՆՈՒՄ

Khoreni%20h.jpg

Խորեն Արամունի

Պատմվածքս ավարտեցի ու մեծ ոգևորությամբ հեռախոսը ձեռքս առա։ Համար հավաքեցի։ Այդպես է, երբ, անկախ իր տեսակից, որևէ գրություն եմ ավարտում, զանգահարում եմ։

 

ԱՆՀՆԱՐԻՆ ՍԵՐ

jrapos.jpg

Սիանոյշ Օհանյան

Կանխազգացումն իր հոտն ունի. դա ծաղկաբույր խոնավության հոտն է, որ լցնում է ռունգերս անձրևից առաջ։ Ամբողջ էությունս սկսում է շնչել կանխազգացման արբշիռ ու ցավոտ հոտը։ Ես արդեն գիտեմ գալիքի իմ ապրումները։

 

Կ Ա Թ Ի Լ Ը

drop.jpg

Կոլյա Տեր Հովհաննիսյան

Անծայրածիր Օվկիանում փարված ալիքներին ճոճվում էր Կաթիլը և խորհում, թե մինչև երբ պիտի լողա այսպես աննպատակ, թափառական: Իր ընկերները քանի անգամ ճամփորդեցին Ամպի հետ ու տուն վերադարձան՝ աշխարհ տեսած, փորձված...

 

Հ ա յ տ ն ու թ յ ու ն

ararat.jpg

Սիրանույշ Օհանյան

Այսպես պարզեցի, որ միայնակ Լեռն ունակ է օրհնել և անիծել։ Դրանով իսկ հասկացա, որ այդ Լեռն ապրում ու շնչում է այլ օրենքներով։ Տարբեր է նրա աշխարհը, տարբեր են նրա սկզբունքները։ Լեռան ոգին օտար էր թվում մյուս լեռների համեմատ։

 

Ա ն ա վ ա ր տ վ ա ծ ու թ յ ու ն

computer.jpg

Սիրանույշ Օհանյան

Համակարգչի սև, փայլփլուն էկրանը մեկեն լուսավորվում է կապույտ երկնքի պես, և անշունչ մկնիկի անխոջ սլաքը որոնում-արթնացնում է լռության գրկում թաղված երգերին։ Գիշերվա մթին, դատարկ աչքերը նայում են շղարշված լուսամուտի պղտոր ապակիներից, իսկ համակարգիչն անզոր ոռնում է.

 

Փիլիսոփան ու շագանակագոյն աղջիկը

FirePainting~ScottNellis~Untitled5.jpg

Շանթ Բաղրամեան

Հանդարտ գոյներով պատած երջանկութիւնը կամաց-կամաց իր տեղը տալիս էր ժանտախտային դեղինի: Փիլիսոփան հիւանդացել էր... Տարիների ցաւը երկաթափոշու պէս մոխրագոյնով էր ներկել նրա հոգին, իսկ հիմա անձրևի ներքոյ վազում էր ձերբազատւելու կաշկանդող սահմաններից:

 

Ն Ա Խ Ա ՊԱ Շ Ա Ր ՈՒ Մ

anas.jpg

Կոլիա Տէր Յովհաննիսեան

Անաստազիայի հետ իմ մտերմութիւնը խորացաւ ինքնաբերաբար՝ ինքս էլ չհասկացայ, թէ ոնց կապւեցի էդ հրաշալի՝ ուրախ ու ծիծաղկոտ աղջկայ հետ,- պատմում էր մեր հարևանուհին Երևանում, երբ մի օր երեկոյեան հիւր էր մեզ մօտ և խօսք էր բացւել նախապաշարումների մասին:

 

Ա ն կ ո տ ր ու մ ը

ankotroum.jpg

Սիրանույշ Օհանյան

Գետի մեջտեղում մեծ ու անհրապույր մի քար էր դուրս ցցվել. այդ քարի վրա գլխիկոր նստել էր քայլողը: Արևն անխնա այրում էր թիկունքը, ջրի անդորրաբեր ձայնը թվում էր զայրացուցիչ ու անհանգստացնող: Երկինքը սպիտակել էր սպասումից, իսկ քայլողն արդեն անտարբեր էր դրա հանդեպ: Գետը հանդարտ իր ուղին էր շարունակում:

 

Ա Վ Ա Ր Տ

avart.jpg

Սիրանույշ Օհանյան

Որոնողը քայլում էր, հա' քայլում, քայլում ու փնտռում էր, բայց չէր գտնում: Ոչ ոտքեր ուներ, ոչ ձեռքեր: Ականջները վաղուց արդեն խլացել էին, անօգուտ զարդարանք դարձել, ուստի ճամփեքից մեկի ընթացքում կտրել-դեն էր գցել: Աչքերն էլ կուրացել էին,

 

Բ ռ ն կ ու մ ն ե ր

fire.jpg

Սիրանույշ Օհանյան

Բարձրից նայողին թվաց, թե ներքևում չարաճճի կայծեր են պար բռնել. զվարթ կայծկլտում էին, թռչում էին դեպի երկինք, միմյանց բախվում-զորանում: Կայծերն աստիճանաբար միաձուլվում էին այստեղ-այնտեղ, փունջ-փունջ խայտում, հրե ձեռքերի նման որոնում- գտնում մեկմեկու:

 

Ց Ա Վ

stav.jpg

Սիրանույշ Օհանյան

Ծանր էր կրելը: Ուսերը կտոր-կտոր էին լինում ու փշուր-փշուր թափվում սրտին: Սիրտն այրունաքամ էր լինում ծակող բեկորներից, բայց քնքշանքով տեղավորում էր դրանք իր թաքուն խորքերում:

 

Աշունը, ագռավը, սեմինարը

crow.jpg

Սիրանույշ Օհանյան

Աշունը ժպտում էր դպրոցի բակում աճած բարդու կատարից: Ագռավը թառել էր երկաթյա սանդուղքի վերին աստիճաններից մեկին: Գեղեցիկ էր: Վզի ու կրծքի մի մասը գորշ կապտավուն երանգ ուներ, և աղջիկը շատ ցանկացավ բռնել ագռավի հայացքը:

 

Ճ օ ճ ա ն ա կ

jsojsnak.jpg

Կոլիա Տէր Յովհաննիսեան
Գնանք էստեղից,-տղայի ձեռքը քաշելով ասաց աղջիկը: Նրան դուր չէր եկել դռան առջև խմբւած աղջիկների ու տղաների տեսքն ու ներսից լսւող երգը: -Ո՞ւր գնանք,- զարմացաւ տղան ու կանգ առաւ,- էստեղ շատ լաւ է:

 

ՊՂՊՋԱԿ

bubbles.jpg

Կոլիա Տէր Յովհաննիսեան

Լուր տարածւեց, թէ հնարաւոր է դիտել հայրենի հեռուստատեսութեան ծրագրերը արհեստական արբանեակի միջոցով: Իսկ դա կապւած լինելով ծախսերի ու զանազան գլխացաւանքների հետ, մօր սրտովը չէր: Հօր սնանկացումից ու վաղաժամ մահից յետոյ, որին յաջորդեց նրանց ակամայ կղզիացումն ու դժնդակ կեանքը, մայրը կուչ էր եկել, դարձել

 

Անդունդի Յատակին

gril.jpg

Կոլիա Տէր Յովհաննիսեան

Էլեկրաէներգիա արտադրող ամերիկեան մակնիշի վիթխարի դիզել-գեներատորի տեղադրումը անդադար խոչնդոտւում էր զանազան դիպւածներով, որոնք բոլորն էլ բխում էին բանւորների տգիտութիւնից կամ անփորձ լինելուց: Դա յարուցում էր գործարանի տնօրինութեան անսքող դժգոհանքն ու զայրոյթը ազդելով պատասխանատու անձնակազմի, դրանց թւում հօրս ջղերի վրայ: Միայն ամերիկացի սառնարիւն