ԴԱՇՆԱՄՈՒՐ
Վիլիամ Սարոյան
Բնագրից թարգ.՝ Աշոտ Առաքելյան
-Ամեն անգամ, երբ դաշնամուր եմ տեսնում, հուզվում եմ,- ասաց Բենը:
-Իսկապե՞ս հուզվում ես: Ինչո՞ւ,- հարցրեց Էմման:
-Չգիտեմ,-ասաց Բենը: - Եթե չես առարկում, մտնենք այս խանութը և անկյունի փոքրիկ դաշնամուրը փորձենք, լա՞վ:
ՄԻՍՍ ԱԼԻՍԸ
Խորեն Արամունի
Ամեն հինգշաբթի միսս Ալիսը հաճախում էր վարսավիրանոց։ Թե քանի տարի ընդմիջում չէր տվել, չէր հիշում, իսկ վարսավիրի վկայությամբ՝ վեց տարվա ընթացքում միայն երկու անգամ, դա էլ անկողնային լինելու պատճառով, հեռախոսով խնդրել է, որ սպասարկությունը կատարեն տանը, ապա և ծերանոցում։
ԴԻՆՈԶԱՎՐԵՐԻ ՈՒ ՄԱՐԴԿԱՆՑ ՄԱՍԻՆ
Կարինե Խոդիկյան
Դուռը բացում եմ ու միանգամից հասկանում երեք շատ կարևոր բան։ Նախ, ինչո՞ւ են երկրի երեսից անհետացել դինոզավրերը, երկրորդ՝ ինչո՞ւ Սահարայում միայն ավազ է։ Ու դեռ այսքանը բավական չէ, միանգամից ու մեկընդմիշտ հասկանում եմ, որ կորած եմ, կոր-ծան-վա'ծ, որ ես չկա՛մ, իսկ իմ կանգնած տեղում ինչ-որ խրտվիլակ (երևի՝ ի՞մը) ջրից դուրս նետված ձկան պես բացուխուփ է անում աչքերը...
Ի՞ՆՉ ՎԱՅՐ Է ՍԱ, Ի՞ՆՉ ԵՐԿԻՐ, Ի՞ՆՉ ԱՇԽԱՐՀԱՄԱՍ...
էդուարդ Հախվերդյան
Զրույց Դանտեի, Թ.Ս. էլիոթի, Ֆ. ֆարրոխզադի եւ ... Ձեզ հետ։1.
Եվ ինչու՞ ողբալ...
«Այն ագռավը, որ թռավ
Մեր գլխի վրայով»,
ԵԿԵՔ ՍՏԵՂԾԵՆՔ ՏԱԳՆԱՊԻ ԿՈՒՍԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆ
Արտեմ Հարությունյան
1
Հարգելի քաղաքացի, արու երկրի զավակ,
Ստեղծենք Տագնապի կուսակցություն,
որ հետո երկիրը չդառնա քաղաքական քարվանսարա։
Բայց դա հետո...
ԶԱՀՐԱՏԸ ԵՐԱԶԻՍ
Սագո Արեան
Զահրատը երազիս եկաւ,
Մետամորֆոզ:
Զահրատը կրկնակի երազիս եկաւ
Ու ականջիս
Սենց ցածր ձայնով ըսաւ,
ԿՈՐԱԾ ԱՐԵԳԱԿ
Սոնա Սերոբյան
Իմ հեքիաթը
...Լիներ հեռու մի երկիր,
Կապույտ երկինք, մի խրճիթ,
Ու խրճիթում այդ փոքրիկ
Լինեինք ես ու մի տիկնիկ:
ԱՐԴԻ ՀԱՅ ԳՐԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ԹԵՄԱՅՈՎ
Ֆորումին իրենց սիրահոժար մասնակցությունն են բերել հետևյալ անձիք.
1. Ամիրյան-Պետրոսյան Շաքե՝ լրագրող, լուսանկարիչ (Իրան-Թեհրան) (ՇԱՊ)
2. Գազանճյան-Երամյան Մարուշ՝ բանաստեղծուհի (Սիրիա-Հալեպ) (ՄԳԵ)
3. Դավթյան Գրիշ ՝ բանաստեղծ, գրականագետ, լեզվաբան, նախագահ՝ Կալիֆորնիայի Հայ Գրողների Միության (ԱՄՆ-Գլենդել) (ԳԴ)
4. Կարապետյան Հրայր՝ քիմիկոս (ԱՄՆ-Նյու Ջերսի)(ՀԿ)
5. Սուրենյան Վարուժ ՝ գրականագետ, հրապարակախոս, գլխավոր խմբագիր՝ «Հանդես արվեստի ու գրականության» պարբերականի, (Իրան-Թեհրան) (ՎՍ)
6. Օհանյան Սիրանույշ ՝ երիտասարդ արձակագրուհի (Հայաստան-Էջմիածին) (ՍՕ)
Փ Ա Ռ Ա Ն Ձ Ե Մ
Մարուշ Գազանճեան- Երամեան
Ա.
էջին կամ սաւանին սպիտակը կը խուժէ
անխուժելի տարածքներ,
եւ կը հրէ մտնելու, բանալու, պատռելու
ահագնութեամբ, հեշտանքով,
կը տարածուի ըլլալու սպիտակը անապատին,
որ սկիզբէն իսկ չկար,
ՄԱԶԵ ԿԱՄՈՒՐՋ
Կոլյա Տեր Հովհաննիսյան
Նրբանցքը հայտնի էր թրքերեն Եթիբուրուղ անունով, այսինքն՝ յոթ պտույտ: Մի ծայրը սկսվում էր հայաբնակ Բարոն-Ավագ փողոցից ու շենքերի արանքով, աստիճանաձև, յոթ անգամ պտույտ գործելուց հետո ընդհուպ միանում էր քաղաքի նշանավոր պողոտաներից մեկին: Այնքան նեղ էր, որ մի բեռնված էշ նրբանցք մտնելիս, անցորդը ստիպված էր մեջքով սեղմվել պատին...
ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Գրիշ Դավթյան
ԳԱՐՈՒՆ
Դու գալիս ես նրա դալար հետքերով,
արահետներով այն գալարուն ու սորուն,
որտեղից նա անցել է թեթև քայլերով,
բայց մխրճվել է սրտիս մեջ,
որպես տաք ու լուսավոր ճառագայթ,
ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Դիանա Չարըքյան-Մատիկյան
Ցնո՞րք, թե՞ իրականություն
Արցունքի վարագույրը բացեց,
նայեց լուսամուտից դուրս՝
Տա՜ք, տա՜ք արև...
Հետո շրջվեց,
զգաց սարսուռ,
ԱՍՏՂԵՐ, ՃՆՃՂՈՒԿՆԵՐ
Սիրանույշ Օհանյան
Ամեն գիշեր քնելուց առաջ Կան նայում էր աստղերին։ Սովորություն էր, որը ձևավորվել էր տարիների ընթացքում և դարձել անհրաժեշտություն։ Հատկապես սիրում էր ձմռան ցուրտ, պարզկա գիշերների երկինքը։ Երբ ամպամած էր լինում, և օրերով չէր երևում արեգակը, գիշերները դառնում էին անդեմ ու անհրապույր։
ՍԻՐՈ ՄԻՆԻԱՏՈՒՐՆԵՐ
Դվին Գալստյան
Կապույտ էր ամեն տեղ՝ մուգ կապույտ,
Հետո, երբ կապույտը անցավ,
Մի վարդ կար՝ վարդագույն, վարդագո՜ւյն
Ա.
Մութ էր:
Ներս մտա:
ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Մելինա Նազարյան (Մելանի)
Մի նոր ծնունդ
Մի նոր ծնունդ՝
լուռ ու անցավ
Երազանքի ճամփաներից աղբյուր առած,
Մարմնավորվա՜ծ...
«ՀԱՄ ԴՐԱԽՏԻ, ՀԱՄ ԴԺՈԽՔԻ ԴՈՒՌՆ ԵՍ ԴՈՒ»
Շաքե
Հյուլե առ հյուլե, բջիջ առ բջիջ: Ցավոտ, անխուսափելի: Հասունացում, թե՞ ծերացում: Իսկ սաղմը դեռ մեջդ է: Աղջնակն ու կինը տակավին կիսատ, չապրված: Հոսում ես ետ, դեպի սկիզբը, թափառիկ պատառիկներ. բաց ճախրանք հանց ծիծեռ` կտրան ծերից: Սալաքարին կանգնած նանը, նախատատը: Մահվան առաջին այցը: Մահը՝ մի քանի կաթիլ արցունք և կարկաչուն ծիծաղ ու հռհռոց:
ՉԵ՞Ս ՈՒԶՈՒՄ ՄԵՈՆԵԼ , ՏԱ'Տ
Խորեն Արամունի
Խորհրդավոր երեկո էր։ Տատս մեռնում էր։ Շուրջ քսան այր ու կին տարբեր դիրքերով նստած փոքրիկ սենյակում սպասում էին։ Ոմանք նույնիսկ անհամբեր էին, կարճ տարածության վրա գնում գալիս ու տխուր հայացքով, սենյակի կենտրոնում, հատակին պառկած մահամերձ տատիս էին նայում։
ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ԱՀՄԱԴ ՇԱՄԼՈՒԻՑ (2)
Պարսկերենից թարգմանեց՝ Նորվանը
ԳԻՇԵՐԱՅԻՆ
Սիրում եմ նրան,
Քանզի ճանաչում եմ
ընկերությամբ ու եզակիությամբ...
(Թշնամանքով ու օտարությամբ է
քաղաքը լցված),
ՀԱՅ ՄՇԱԿՈՒՅԹԸ
Գրիշ Դավթյան
Հայ Ժողովրդի արվեստի և գիտության միջոցով ստեղծած ու պատմականորեն արժեվորած գործերը մեր մշակութային ունեցվածքն է. այդ ունեցվածքը առաջացնողը մեր ազգային կյանքն է. մեր հայրենացված կենսաձևն է, ապրուստն է։ Քաղաքակրթությունը հակադրվում է բարբարոսությանը։ Մշակույթը ազգ է դարձնում ժողովրդային հասարակությանը։
ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Մարուշ Գազանճեան - Երամեան
«»«»«»
քրտինք
մատներու տակ պտուկներ լոյսի
անյայտ աղբիւրէ
ծանրութիւն կ'իյնայ դէպի վեր
թեւերով տենչի
