ԳՐԱԿԱՆ ԱԿՆԱՐԿ

Գրիշ Դավթյան
Բանաստեղծ Արտեմ Հարությունյան
Բանաստեղծ Արտեմ Հարությունյանը արդի հայ գրականության հեղինակավոր դեմքերից է, որպես գրականագետ, դոկտոր, պրոֆեսոր, դասախոս Երեվանի Պետական Համալսարանի:
ՀԻՆ ԵՐԿՐԻ ՊԱՏՇԳԱՄԲԻՑ

Մարիամ Կարապետյան
***
Ապրում էի արեւի մեջ` յոթերորդ հարկում,
դիմացը դաշտեր էին:
Արեւը խիտ էր ու տաք,
ու նյութը հոսում էր մաշկիս վրա:
ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Էդուարդ Հախվերդյան
Հայրենիք
Զուր էի սիրտս պաշտպանում
Դու լավագույն
Դիպուկահարն էիր
ԵՐԳԻԾԱԿԱՆ ՊԱՏՄՎԱԾՔՆԵՐ

Վարդգես Օվյան
Նոր տարվա հեքիաթ
Ամանորին քիչ ժամանակ էր մնացել: Ձմեռ պապը մի անգամ եւս մանրազնին պրպտեց Մոսկվայում լույս տեսած «Աշխարհի քարտեզը», բայց դարձյալ չկարողացավ գտնել Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունը:
ՄԻ ԱՌԱՎՈՏ

Սիրանույշ Օհանյան
Արթնացա սովորականից ավելի առօրեական մի զգացումով: Զարմանալիորեն հանգիստ էի քնել գիշերը, աներազ. մի բան, որ վերջերս ավելի հաճախ էր պատահում: «Հավանաբար, կյանքս հունի մեջ է ընկնում արդեն»,- անտարբերությամբ մտածեցի: Ժամացույցն անտարբեր իր սլաքներն էր առաջ տանում: Վեր կացա, հագնվեցի:
ԳՆՈՒՄ ԵՄ ԷԴՅՈՒԴԻ (Բ. Մաս)

Էդուարդ Հախվերդյան
***
Գնում եմ էտյուդի
Քարերը վարդագույն են
Ծառերը վարդագույն են
Սարը
Երկինքը
Ամպերը վարդագույն են
ՄՈՌԱՑՈՒԹՅՈՒՆ

Գրիշ Դավթյան
Չեմ հիշում,
Շատ բաներ չեմ հիշում...
Միայն հիշում եմ,
Որ շատ բաներ եմ մոռացել:
Հսկայական մոռացությունների հիշողություն:
ԳՆՈՒՄ ԵՄ ԷՏՅՈՒԴԻ (Ա. Մաս)

Էդուարդ Հախվերդյան
Գնում եմ էտյուդի
Նկարում եմ երկինք
Ծառ
Սար
Քար
Բայց նախքան նկարելը
Դառնում եմ երկինք
ԻՐԱՆԱԿԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԱԿԻՑ ՊՈԵԶԻԱ

Սիրուս Զոքայի
Պարսկերենից թարգմանեց
Էդուարդ Հախվերդյանը
Կորած ամպեր
Վերադարձեք
Ով կորած ամպեր
ԳԻՇԵ՛Ր, ՄԻ ՓՆՏՐԻՐ ԱՅՐՒՈՂ ԱՉՔԵՐՍ

Աննիկ Շահմուրադեան
Ես տուրք չեմ տալիս
Մակերեսային գեղեցկութեանը,
Մինչև իսկ եթէ մնամ չընթերցւած...
...
Ձմեռը եկել,
Չոքել է դռան ,
ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ

Գրիշ Դավթյան
Սիրով զինավառ
Ահա եկել եմ մասնակցելու
Այս կռվին,
Զի զինավառ եմ իմ սիրով,
Այլ ոչ սրով,
Որ ավարտին
Ժանգում է արյան ճապաղով:
ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ «ԳՐՎԱԾՔ» ԺՈՂՈՎԱԾՈՒԻՑ

Ավագ Եփրեմյան
* * *
Ըմբռնել ժամանակի հոսքը.
սեր ու ողբերգություն, ծաղիկ ու երկաթ,
մահվան մասին մտածված խոսքը,
որ տեւում է ավելի երկար,
քան կյանքն ինքը, քան Բոսխը
եւ իր դժոխքը - յուղաներկած։
ՆՇԱՆՆԵՐԻ ԵՐԿԻՆՔ (Գ)

Վաչե Եփրեմյան
Կրկին համեմատենք. Ինտրան «Ներաշխարհ»ն իր հեղինակեն դիտված» հոդվածում առանձնակի նշանակություն է տալիս բառերին ու նոր բառերի ստեղծմանը։ Բանի հիշատակումը բացակայում է. «Բառակերտությունն ինքնին ուշագրավ բան մ' է արդեն, ոչ միայն անով, որ արվեստագետի գործ է, այլ մանավանդ անով, որ արդյունք է վերացման եւ ընդհանրԻնտրայի Բնապատկերում տեսանելի նշաններ ու Անուններ կան,
ՆՇԱՆՆԵՐԻ ԵՐԿԻՆՔ (Բ)

Վաչե Եփրեմյան
Մեզ զբաղեցնող խնդիրն արժեքավոր իմաստավորումներ է հայտաբերում Մեծարենցի գրականության մեջ:
Տեր Վարդան քահանա Ասլանյանին ուղղած նամակում Մեծարենցն իր ստեղծագործության ամբողջական բնութագիրն է վստահում հասցեատիրոջը. «Իմ գրեթե բոլոր քերթվածներ» այդ մեծ խոսակցության կը նկրտին... ի՜նչ երջանկություն տերեւի մը խարշափին մեջեն տեսնել տիեզերական զորության գաղտնիքը ու այդ փոքրիկ մասնավորեն մեկնիլ դեպ ի անհունը»։
ՆՇԱՆՆԵՐԻ ԵՐԿԻՆՔ

Վաչե Եփրեմյան
Դեռեւս 1897թ. Հովհ. Թումանյանը նկատում է Հայոց մշակութակերպի բացառիկ լինելության ճանապարհը։
Խոսքը վերաբերում է «Տպավորություններ» բանաստեղծությանը, որի սահմաններում արդեն հստակ տարբերակվում են վերեւն ու ներքեւը, ժամանակն ու տարածությունը, պատմությունն ու լռությունը, ներաշխարհն ու արտաշխարհը։
ԵՐԳԻԾԱԿԱՆ ՊԱՏՄՎԱԾՔՆԵՐ

Վարդգես Օվյան
Տատիկը և շախմատը
Երբ ես սովորում էի երրորդ դասարանում, մայիսյան մի օր, իններորդ դասարանցի իմ եղբայր Անդրանիկի հետ շախմատ էի խաղում ու մտքում տոնում ինձ համար սովորական դարձած հաղթանակը, տատիկը՝ նստած բազմոցին, թելի երկու կծիկները մեր ոտքերի շուրջ ինչ-որ տեղ գլորելով, ձեռագործ էր անում ու երբեմն ուղղում քթից ցած սահող ակնոցը:
ՄԵՐԿ ԽԻՂՃՍ

Աննիկ Շահմուրադեան
Անճար լռութիւն
Խորամանկ է կեանքը...
Իր մեղքերով է
Խիղճը մեր դատում,
Ու մոռանում է
Իր սխալների
Կրկնութիւնը:
Պ Ա Հ Ա Ն Ջ

Սիրանույշ Օհանյան
Նվիրյալը գիտեր, որ ինչ-որ տեղ իր համար ինչ-որ բան է պահված, ու ինքը գնում է դրան ընդառաջ: Լիներ քնած թե արթուն, սանդուղքով բարձրանալիս թե անդունդը գլորվելիս, աղբակույտը քչփորելիս թե երկնքին նայելիս` նա գիտեր, համոզված էր, որ ամեն ինչ տանում է դեպի թաքուցյալը:
ՄԵԾ ՄԱՄԸ

Վազգեն Օվյան
Բոլորը եկան, մարդ չմնաց...
Շ. Ազնավուր
Եկել են բոլորը: Ասես, պայմանավորվածության համաձայն, իջել են նույն գնացքի նույն վագոնից, միասին շտապել այստեղ՝ կանխագուշակելով, որ Մեծ մամի հետ բան է պատահել:
ԱՆՁՐԵՒ ՆՈՅԵՄԲԵՐԻ

Սագօ Արեան
Տանջուած անձրեւ Նոյեմբերի,
Ե՞րբ պիտի սրբես վէրքի վրայ գոյացած արցունքը
և վերադարձնես ինձ դէպ իմ ճանապարհ.
Անձրեւ բարի ու ռիթմիկ, ինկող անձրեւ նման Թավալքին,
որ կը հպուի Նախնեաց հողին...

