ԱՐԳԵԼՎԱԾ ԹԱՌԵՐԻ ՀԱՄԵՐԳԸ
Հոսեյն Մորթեզաիյան Աբքենար
Պարսկերենից թարգմանեց՝ Էդուարդ Հախվերդյան
Երկար ժամանակ ոչ ոք գլխի չէր ընկել, որ լսվող ձայնը իսկապես թառի ձա՞յն է, թե՞ քամու, և եթե ես պատահաբար այնտեղից չանցնէի երբեք չէի հավատա։ «Օսթադ Զամանին* շատ էին ծեծել», ասում էր էբադը, թառն էլ ջարդեցին և, որպես վերջին «արգելված գործիք», այրեցին։ Թառը մի ծեր կաղնեփայտից էր։
ԲԱՅՑ ԻՆՉՈ՞Ւ ՉԱՍԵՄ
Գառնիկ Արունց Սարգսյան
Մարգարեությունդ կռահեցի
Պարույր Սևակին
Նույն քո կռահած
Բիճերը դարի պոռոտաբերան
Հիմա անվանդ անուն են դնում...
ԻՈՍԻՖ ԲՐՈԴՍԿԻ
Նախաբանը և թարգմանությունները ռուսերենից՝ Հրանտ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆԻ
Նա արտածում էր մշտատևության բանաձևերը
«Ես ՝ երգիչ անհեթեթի, ավելորդ մտքերի, բեկյալ գծերի». այս համեստ ինքնագնահատանքով Իոսիֆ Բրոդսկին ըստ էության սահմանել է ժամանակակից մարդու մտահոգևոր գլխավոր տագնապը՝ նրա շարունակական ներամփոփումը, կոտորակվածությունն ու աբսուրդի զգացողության սրացումը։
ԻՍԿ ԳԻՏԵ՞Ս ՈՎ ԵՄ
Գառնիկ Արունց Սարգսյան
Պապս Հեգելին լողով հաղթել է`
Կտրել անցնելով մեր Վանա ծովը...
Դեկարտից, Կանտից բարձր է երգել,
Ու Բեթհովենին ստիպել է խոսել...
Արիստոտելից պարտք է վերցրել
Երկու զույգ գուլպա,
Տեղը ծիրանի շիվեր է տվել...
Ս Ր Տ Ա Տ Ա Պ
Գրիշ Դավթյան
Մաքրված Էջ
Անցյալներ կան, որ
Չեն վերադառնում
Նույնիսկ հուշերում...
Դու էլ երևի դրանցից մեկն ես։
ԵՐԳԻ ՃԱՄՓԻՆ
Լեվոն Բլբլույան
Քառյակներ
Տե'ր, քո կանչով ե'ս էլ եկա երգելու,
Իմ կարոտի, ցավի դաշտը հերկելու,
Չարության հետ սուտն ու բիրտը հերքելու
Եվ իմ չափով սերն աշխարհում փրկելու:
ՃԱՆԱՊԱՐՀՈՐԴԱԿԱՆ ՆՈԹԵՐ
Մարուշ Գազանճեան-Երամեան
Հազար եւ Մէկ Եկեղեցիներու
Նոր Քաղաքը՝
Մոնթրէալ
Ոչ ոք խօսած էր Մոնթրէալի մասին, թէեւ շրջապատէս շատ շատեր այցելած էին ու վերադարձած:
ԵՐՐՈՐԴԸ
Նառա Վարդանյան
Վերելակն օդի մեջ հաստ պարաններից ճոճվեց, ընդհատ-ընդհատ թափահարվեց, լույսն անջատվեց։ Երեք հղի կանայք փորերը երկու ափով գրկեցին, ճչացին։ Վերելակ մտնելիս նրանք միմյանց ժպիտով ճանապարհ էին տվել։ Խորը ներքևից ճտճտոց լսվեց, հրդեհի լույսը անկյունաձև շողերով դռան անցքերից պատերին շարվեց։ Վերելակը կանգնեց։
ՏԱՊԸ
ՎԱԶԳԵՆ ՕՎՅԱՆ
Հիմա Շարմաղը կգա: Կգա անտառի կողմից, ձորից կգա ցողաթաթախ ոտքերով, Սառնաղբյուրից կգա կուլան ուսին, այտերը՝ խոնավ, շուրթերը՝ խոնավ, ժպիտը՝ ցողոտ-շողոտ վարդ, բանջարանոցից կգա՝ քթոցը լիքը թաղից նոր կտրած պզուկոտ վարունգներով, կգա Վերին հանդից՝ կարմիր թաշկինակի մեջ մի քանի փունջ դաղձ ջրակոտեմ...
ՎԱԶԳԵՆ ՕՎՅԱՆ
Նախաբան
Վազգեն Օվյան անունը, մինչև վերջերս, երբ պատահաբար առիթ ընձեռվեց ծանոթանալու այս մեծ գրողի ընդամենը մի քանի հրաշալի ստեղծագործություններին, լրիվ անծանոթ էր ինձ: Իմ պրպտումների արդյունքում պարզվեց, որ Վազգեն Օվյանը խորհրդային տարիներին ապրել ու ստեղծագործել է Ացախում՝ թողնելով գրական մեծ և հարուստ ժառանգություն:
ԱՌՆԵՏՆԵՐԸ ԳԻՇԵՐԸ ՔՆՈՒՄ ԵՆ
Վոլֆգանգ Բորխերթ
Թարգմանեց՝ Էդուարդ Հախվերդյանը
Գերմանիայի ազգային գրող, բանաստեղծ, դրամատուրգ և դերասան Վոլֆգանգ Բորխերթը ծնվել է 1921 թ. մայիսի 20-ին՝ Համբուրգում։
ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆ ՄԱՆԿԱՆ ԵՎ ՍԱՎԱՌՆԱԿԻ ՄԱՍԻՆ
Լիդա Նալբանդյան
Ասում են` գալիս է ամեն մարդու կյանքում մի պահ, երբ դրանից հետո այլևս ոչինչ և ոչ ոք չեն հուզում: Դու կանգնած ես լինում մի խաչմերուկում, որտեղ մտածողություն և բանականություն ասվածը այլմոլորակայինի մասին հեքիաթի է նմանվում: Ուղղակի հեքիաթ, որ հորինել են, որպեսզի գույն տան ինչ-որ մեկին, ինչ-որ կերպ:
ԱՌԱՋԻՆ ԱՍՏԻՃԱՆԻ ՆՎԻՐՈՒՄ
Գառնիկ Արունց Սարգսյան
Մի թող խեղճանամ
Ես իմ բոլոր-բոլոր ապրումները շիտակել եմ
և քո առաջ պարզ եմ ինչպես որ կամ:
ԵՂԲՈՐԸ ՍՊԱՍԵԼԻՍ
Գնել Խաչատրյան
Ավտոբուսի ժամանումը տատանվում է երեկոյան երեքից յոթի միջև: Նույնիսկ մեկ անգամ ժամը տասին հազիվ տեղ հասավ: Բոլոր դեպքերում նա այնտեղ է երեքից տասնհինգ րոպե պակաս:
ԲԱՆԿՈԼՆԵՐ (Ե)*
Հրանտ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ
***
Ձգվում են նավթամուղները բիքֆորդյան քուղի գալարումով-
թվակիր աշխարհների,
քաղց ու իշխանության կայսրությունների միջով։-
Մեծ հրդեհները բռնկվում են կարճ միացումից երազանքների,
որ արևհարվում են մայրուղիներին խելակորույս։-
ՇԱՆ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆ
Վարդգես Օվյան
Դրսում մի շուն էր հաչում: Սկզբում ուշադրություն չէի դարձնում, բայց նա ոչ մի կերպ ձայնը չէր կտրում, ու նրա հաչոցները սկսեցին կամաց-կամաց ազդել նյարդերիս վրա:
Նա հաչում էր շատ անճաշակ ու ապաշնորհ ձեւով: Այդ հաչոցում ոչ մի զգացմունք ու վերաբերմունք չկար: Պարզապես հաչում էր այդ շունը, ու ձայնը կտրելու մտադրություն չուներ:
ՎԵՐՋԻՆ ԵՐԱԶ
Ալվարո Մենդեզելիլ
Թարգմանեց էդուարդ Հախվերդյանը
Գրող, բանաստեղծ, ժուռնալիստ, ռաղիոհեռուստատեսային մեկնաբան Ալվարո Մենեդզելիլը ծնվել է 1931 թ. մարտի 13-ին՝ էլսալվադորում : Նրա «Զարմանահրաշ կարճ պատմվածքներ» գիրքը մեծ հռչակ է վայելում և հեղինակին արժանացրել է Էսալվաղորի ազգային մրցանակին։ Ներկայացվող պատմվածքը ընտրված է վերը նշված ժողովածուից:
ԹՌԻՉՔ ԴԵՊԻ ՆԵՐՔԵՎ
Սիրանույշ Օհանյան
Գաճաճը հևիհև բարձրանում էր լեռն ի վեր։ Ետևում էր թողել ծաղկաբույր մարգագետիններն ու հասել էր հավերժական ձյուներով պատված տիրույթներին։ Մի քիչ էլ քրտինք թափի և ահա ոտք կդնի սրբազան գագաթին։ Սա իր գեղեցիկ մոլորակի բարձրագույն լեռնագագաթն էր՝ պայծառ արեգակի սառը ճառագայթները վսեմությամբ անդրադարձնող։
ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Թադևոս Տոնոյան
Փշրանքներ
Տեր իմ, ես չեմ մասնակցել սրանց գինի ու հացին,
Թեև իրենց սեղանից ինձ փշրանքներ են նետել,
Իմ մեղքն այն է, որ ոչինչ չավելացրի եղածին,
Ու չթողի քո որդուն ողնացողունն իմ էտեր։
ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Կարեն Մարդանյան (Գարմար)
Վայրի անտառ-21*
Չխոնարհվե՛ս ու չնկճվե՛ս,
Ոչ մի անգամ մարդկանց առաջ,
Քեզ չեն ների եթե ընկնես,
Եթե ընկնես, վեր կաց նորի՛ց,